آیا تدریس گرامر ارزش این همه وقت و انرژی را دارد یا نه؟

دکتر محمد جواد احمدیان (مدیر گروه زبان دانشگاه لیدز انگلستان) در این رابطه می گوید:

نکته اول و مهمی که باید در نظر بگیریم این است که با بررسی زبان آموزانی که یادگیری انگلیسی را در سنین بزرگسالی و در محیط انگلیسی زبان شروع کردند به این نتیجه می رسیم که این افراد اگر کلاس نرفته باشند اگر به طور مستقل خودشان روی گرامر و واژگان تمرکز نکرده باشند حتی با گذشت ده سال، پانزده سال هنوز غلط های گرامری دارند، هنوز غلط های واژگان دارند و غلط های تلفظی هم زیاد دارند. علت چیه؟ علت این است که این افراد توجه شان بیشتر به معنا بوده. اینکه بتوانند با انگلیسی زبانان در آن محیط ارتباط برقرار کنند و منظورشان را برسانند حتی اگه جمله ای که می گفتند از نظر گرامری غلط بوده تا زمانی که منظورشون را برسانند  فرد انگلیسی زبان به آنها نمی گفته که انگلیسی را اشتباه تولید می کرده است.

نکته مهم بعد این است که به واسطه ی قوای ذهنی که داریم می توانیم ساختار و گرامر زبان را به صورت آگاهانه تجزیه و تحلیل بکنیم، قواعدش را در بیاریم و بعد آنها را در تمرینات و در موقعیتها و جملات مختلف استفاده بکنیم تا به صورت اتوماتیک در بیاید. تجربه معلمان ، زبان آموزان و محققان نشان داده که به خصوص برای ساختارهای دشوار گرامری، این تجزیه و تحلیل گرامر و بعد از اون، تکرار و تمرین در اون ساختار، در جملات و موقعیتهای مختلف، چیزی است که به روانی کلام و درست استفاده کردن اون ساختار منجر میشه. در واقع ما نمی توانیم اون قسمت تجزیه و تحلیل اون ساختار یا گرامر زبان را جا بندازیم. همان طور که گفتیم در بیشتر ساختارهای سخت زبان از تجزیه و تحلیل گرامر شروع می کنیم بعد اون ساختار را در محیطهای مختلف در موقعیت های مختلف و در جملات مختلف استفاده می کنیم، تکرار می کنیم تمرین می کنیم تا اینکه به اتوماتیک صحبت کردن و به روان صحبت کردن برسیم. البته بعد از مدتی ممکن است آن قاعده را فراموش بکنیم و به طور ناخودآگاه و به صورت اتوماتیک اون ساختار را درست کنیم.

بنابراین تدریس و یادگیری گرامر قطعا ارزش وقت گذاشتن و انرژی را دارد. حتما باید همراه با استفاده از تعداد زیادی مثال در موقعیت های مختلف و در جاهای متفاوت باشد.

مقالات مرتبط :